| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
بنفشه ای خوشرنگ دمیده بود در آغوش کوه،از دل سنگ . به کوه گفتم : شعرت خوش است وتازه تر وگر درست بخواهی ،من از توشاعرتر که شعرت از دل سنگ است و شعرم از دل تنگ . و ار عشق بی غم تا ابد |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم تیر 1385ساعت 8:28 توسط ساناز
|
|
||
